. نیرو و تغییر شکل یک BRB (20).
یک قطعه BRB با انحنای اولیه تحت تراکم را در نظر بگیرید. وقتی هسته داخلی با نقص ذاتی اولیه تحت تراکم انحنا می یابد، با BRM تماس پیدا می کند. نیروهای تماسی سبب افزایش تغییرشکل خارج از صفحه ای کل BRB شده و تخریب مقاومت رخ می دهد پیش از آنکه قطعه مهاربند به جابجایی موردنظر برسد (اگر صلبیت و مقاومت BRM کافی نباشند). بر اساس دستورالعمل های AISC 2010 برای تعیین کیفیت تست های دوره ای BRB ها (15)، یک BRB بید تغییرشکل های محوری تا را حفظ نماید که در آن چارچوب مفهومی برای منابع انرژی تجدید پذیر تغییر شکل محوری مهاربند متناظر با رانش طبقه طراحی شده است.
مکانیزم کمانش ناپذیری باید مقاومت و صلبیت کافی را برای جلوگیری از کمانش سرتاسری مهاربند در طی تغییرشکل محوری داشته باشد. از این رو برای به دست آوردن مشخصه هیستریکی در سمت تراکم مشابه سمت تنش و نیز برای کاهش تنگی و تراکم، لازم است تا از کمانش سراسری جلوگیری شود (یعنی از کمانش خمشی). نتایج نخستین مطالعات روی رفتار کمانش سراسری BRB ها که توسط واتانابه و همکارانش صورت گرفت آشکار نمود که نسبت بار کمانش اویلر قطعه گیردار به مقاومت تسلیم هسته ( ) عاملی است که دقیق تر از همه ظرفیت کمانش کلی مهاربند را کنترل می کند (16).
این مولفن نتیجه رگفتند که اگر نسبت بار کمانش اویلر BRM به بار تسلیم هسته داخلی ( ) کمتر از یک باشد، قطعه مهاربند، کمانش سراسری را در طی بارکنش دوره ای قابل مهارشده تجربه خواهد کرد. با این همه، مقدار 1.5 برای نسبت به منظور طراحی در مطالعات نام برده پیشنهاد گردید. معیار یک پایه تئوری (1) دارد و از سوی ایواتا و همکارانش از طریق تست تجربی تایید شده است (17). مطالعات تجربی مشابه توسط اوسامی و همکارانش (13) روی BRB های تمام فولادی انجام شدند و یک ضریب ایمنی برابر پیشنهاد شد که در آن و نشان دهنده بیشترین نیروی تراکمی در قطعه مهاربند و ظرفیت تسلیم هسته هستند. ضریب ایمنی به صورت زیر نشان داده شده است:
که در آن، a، d و e به ترتیب انحناهای اولیه، دامنه شکاف و دوری از مرکز بارکنش هستند. نتایج تست نشان دادند که اگر مقدار ضریب ایمنی بزرگتر از سه باشد، کمانش سراسری BRB رخ نخواهد داد.
